วันพฤหัสบดีที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่180😀*อะไร?ก็เปลี่ยนได้*การมองให้เห็นคุณค่าในทุกสิ่ง การรู้จักเลือกเอาแต่สิ่งที่ดี ที่มีประโยชน์จากสิ่งต่างๆ ออกมาใช้ จึงเป็นศิลปะอย่างหนึ่งที่สำคัญมาก และก็ต้องศึกษาธรรมชาติของทุกสิ่งให้กระจ่างแจ้ง จนสามารถสร้างสรรค์ทุกสิ่งได้อย่างเหมาะสม เพราะแม้ขยะ เขายังเปลี่ยนมาเป็นปุ๋ยได้ 

😀ฉะนั้นอะไรๆ ก็เปลี่ยนให้ดีขึ้นได้ทั้งนั้น ถ้าเรารู้จักมองโลกให้ออกทั้งสองด้าน ทั้งด้านดี และด้านไม่ดี ถ้าเรามองออก เราก็จะอยู่เหนือโลก ไม่เป็นไปตามกระแสกิเลสที่ครอบงำโลก เพราะเราจะอาศัยข้อดีของโลกมนุษย์นี้สร้างบารมี (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

ครั้งที่179😀*น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า*สรรพชีวิตจะต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน เหมือนน้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า รุกขเทวาพึ่งต้นไม้ ดังนั้น การมองแต่ได้ ไม่มองเสีย เป็นเรื่องที่อันตรายอย่างยิ่ง เพราะจะทำให้เกิดผลกระทบที่ยิ่งใหญ่ เป็นลูกโซ่ต่อๆกันไปในอนาคต 

😀ผู้รู้เป็นบัณฑิตนักปราชญ์ ท่านจะมองทุกเรื่องอย่างระมัดระวัง พิจารณาอย่างสุขุมรอบคอบ แล้จึงค่อยตัดสินใจทำลงไป โดยเฉพาะสิ่งใดที่ตัดสินใจไปแล้ว จะมีผลกระทบต่อหมู่คณะโดยส่วนรวม ยิ่งต้องวิเคราะห์ไตร่ตรอง ให้ละเอียดถึ่ถ้วนเป็นพิเศษ เพื่อความอยู่เป็นสุขของหมู่คณะ (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันจันทร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่178😀*เพื่อนคือมิตรธุระ/บุญคือมิตรชาติหน้า*สำหรับคนผู้มีกิจธุระเกิดขึ้นบ่อยๆ ก็ต้องมีมิตรสหาย พวกพ้องบริวารที่ดีคอยช่อยเหลือ เพื่อให้หน้าที่กิจการงานต่างๆ สามารถสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี เพราะฉะนั้น มิตรสหายจึงเป็นผู้มีอุปการะที่สำคัญ สำหรับผู้ที่มีกิจธุระเกิดขึ้นอยู่เนืองๆ และบุญกุศล ก็เป็นมิตรแท้สำหรับผู้ที่ไม่ประมาทในชีวิตที่ได้สั่งสมบุญเอาไว้ และบุญนี้ ก็ยังสามารถติดตามตัวไปได้ทุกหนทุกแห่ง กระทั่งในปรโลก

😀บุญจะแปรเปลี่ยนไปเป็นสมบัติอันน่าใคร่ น่าพอใจ ทำให้เรามีความสุขสมปรารถนาในทุกสิ่ง ทั้งนี้ก็ต้องอาศัยบุญทั้งสิ้น ในชีวิตจริงคนเรานั้น ต้องมีการพึ่งกาอาศัยซึ่งกันอยู่ตลอดเวลา ฉะนั้น เมื่อหันไปรอบทิศ ก็ควรจะมีแต่มิตรรอบตัว เพราะมิตรแท้ สามารถนำประโยชน์สุขมาให้แก่เราได้ แม้ผู้ที่เป็นมิตรแท้ของเรา อาจจะยังไม่สมบูรณ์พร้อมไปเสียทุกอย่าง แต่เขาก็มีข้อดีบางประการที่แฝงอยู่ในตัว (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

ครั้งที่177😀*แม่คือมิตรในบ้าน/รถคือมิตรเดินทาง*"พระพุทธเจ้าตรัสว่า"พวกเกวียนพวกโคเป็นมิตรของคนเดินทาง มารดาเป็นมิตรในเรือนของตน สหายเป็นมิตรของคนผู้มีธุระเกิดขึ้นเนืองๆ บุญที่บุคคลได้ทำไว้เป็นมิตรติดตามไปถึงภพหน้า"คนที่ต้องเดินทางไกล จำเป็นจะต้องอาศัยยานพาหนะ ถ้ามียานพาหนะที่ดีๆ เวลาจะเดินทางไปไหนก็สะดวกสบาย มีความสุขใจและความปลอดภัยตลอดเส้นทาง 

😀พาหนะ เช่น พวกเกวียนพวกโค(สมัยนี้รถ) จึงเป็นเสมือนมิตรที่พึ่งพาของคนเดินทาง และมารดาก็เป็นมิตรแท้ของบุตรธิดา เพราะผู้เป็นมารดา ย่อมมีแต่ความรัก ความจริงใจให้กับบุตรธิดา มีความเมตตา ปรารถนาดีอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้น มารดาจึงเป็นยอดกัลยาณมิตรของบุตรธิดา ที่มีแต่ความบริสุทธิ์ใจตลอดเวลา (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันเสาร์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่176😀*โลกนี้มีสองด้านเสมอ*บรรดาสิ่งของที่มีอยู่ในโลกนี้ มักจะมีอยู่สองด้านเสมอ คือทั้งด้านที่ดี และไม่ดี เพราะไม่มีอะไรที่สมบูรณ์พร้อมไปทุกอย่าง คนฉลาดจึงต้องรู้จักเลือกเอาด้านดีของทุกสิ่ง เพื่อจะได้นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้อย่างเต็มที่ คนที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่ นอกจากจะอาศัยบุญ ความรู้และความสามารถแล้ว สิ่งหนึ่งที่มักจะมีอยู่ในบุคคลเหล่านั้นก็คือ 

😀การรู้จักมองโลกในแง่ดี แม้บางอย่างอาจจะเคยผิดพลาดมาแล้วก็ตาม แต่สิ่งเหล่านั้นก็จะถูกแปรเปลี่ยนให้มาเป็นแรงขับดัน ในการปรับปรุงและพัฒนาให้เจริญก้าวหน้าต่อไป โดยอาศัยพื้นฐานของการมีจิตใจที่ดีงามและสร้างสรรค์ มีใจที่เปิดกว้าง สงบ เยือกเย็น ดังนั้นการเจริญสมาธิภาวนาจึงมีส่วนสำคัญอย่างยิ่ง ในการเสริมสร้างให้ทุกสิ่งสมบูรณ์ยิ่งขึ้น (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

 ครั้งที่175😀*มหัศจรรย์แห่งบุญ*บุญนี่สำคญจริงๆ มีพลานุภาพยิ่งกว่าสิ่งใดๆทั้งสิ้น แม้พระบรมศาสดายังตรัสย้ำว่า "ใครมีบุญมาก สิ่งที่ดีมีสิริมงคลทั้งหลาย จะไปอยู่กับผู้มีบุญมาก บุญจะดึงดูดสิริทั้งหลายมา ใครจะลักเอาไปไม่ได้ เป็นของอสาธารณะ"ดังนั้น ให้พวกเราเห็นคุณค่าของบุญว่า สำคัญอย่างยิ่งต่อตัวเราและชาวโลก 

😀ถ้าเรามีบุญมาก ปรารถนาสิ่งใด สิ่งนั้นจะสำเร็จเป็นอัศจรรย์ มหาสมบัติจะเกิดขึ้นได้ ก็ด้วยอานุภาพแห่งบุญ เกิดขึ้นมาเพื่อให้ผู้มีบุญได้ใช้สร้างบารมี ใครมีบุญมาก ก็จะรองรับมหาสมบัติเหล่านั้นได้ จะได้ครอบครองสมบัตินั้น เราจึงต้องสั่งสมบุญกันให้มากๆ หมั่นให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา อย่าประมาทในการสั่งสมบุญ (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันอังคารที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่174😀*บุญเหมือนแม่เหล็กดึงดูด"ถ้าดวงบุญภายในตัวของเราสุกใสสว่างมาก ความสุขและความสำเร็จก็มีมาก จะทำอะไรก็สำเร็จทุกอย่าง เพราะบุญจะมีอานุภาพดึงดูดสิ่ที่ดีมาสู่ตัวเรา เหมือนแม่เหล็กขนาดใหญ่ ที่ดูงดูดธาตุเหล็กต่างๆ ให้เข้ามาหา 

😀บุญจะดึงดูดสมบัติต่างๆ เข้ามาให้เราได้ใช้สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย แม้จะหวังผลหรือไม่ก็ตาม แต่อานุภาพแห่งบุญจะบันดาลให้สิ่งต่างๆเหล่านั้นสำเร็จเป็นอัศจรรย์ ผู้ที่สั่งสมบุญเป็นประจำ จะไม่มีวันตกต่ำ มีแต่จะเจริญยิ่งๆขึ้นไป (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

 ครั้งที่173😀*มือถึง/ใจถึง/ทุนถึง/ทีมถึง👉บุญถึง*คนมีบุญ ปรารถนาอะไรก็สำเร็จสมปรารถนาทุกประการ เราได้พบเห็นกันอยู่บ่อยครั้ง บางคนประกอบธุรกิจการงาน ก็ประสบความสำเร็จอย่างอัศจรรย์ ได้ผลเกิดควรเกิดคาด ในขณะที่บางคน แม้จะทุ่มเท แรงกายแรงใจลงไปสักเพียงใดก็ตาม ผลที่ได้รับ กลับไม่คุ้มกัน ไม่เป็นที่น่าพอใจ บางทีถึงกับล้มเหลว สิ้นเนื้อประดาตัวเลยก็มี 

😀ดังนั้น จะทำอะไรก็ตาม เราจะมีเพียง มือถึง ใจถึง ทุนถึง ทีมถึง เท่านี้ยังไม่เพียงพอ ต้องบุญถึงด้วย จึงจะประสบความสำเร็จได้ เราจะคุ้นกับถ้อยคำที่ว่า "เก่งกับเฮง" บางคนเก่ง แต่ไม่เฮง คือ มีความรู้ความสามารถมาก แต่ทำแล้วไม่สำเร็จ เพราะไม่เฮง แต่บางคนทั้งเก่งทั้งเฮง ทำอะไรสำเร็จหมด คำว่าเฮงนี้ลึกซึ้ง หมายถึง จะเฮงได้ต้องมีบุญมาก (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

ครั้งที่172😀*ปัจจัย4มีใช้ตลอด*การเดินทางไกลในสังสารวัฎ จำเป็นต้องมีเสบียงบุญติดตั ถ้าเสบียงบุญมาก การดำเนินชีวิตจะสะดวกสบาย ไม่ต้องวิตกกังวลในการแสวงหาปัจจัย4(1.อาหาร 2.ที่อยู่อาศัย 3.เครื่องนุ่งห่ม 4.ยารักษาโรค)มาเลี้ยงชีพ บุญกุศลที่เราได้ทำไว้ดีแล้ว จะเป็นเสบียงใหญ่ให้เราสร้างบารมีอย่างมีความสุข 

😀ดังนั้น บุญจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะบุญอยู่เบี้องหลังของความสุขความสำเร็จทุกอย่าง เมื่อเรายังมีลมหายใจอยู่ ต้องสร้างสั่งสมบุญบารมีให้เต็มที่ อย่าให้ขาดแม้แต่วันเดียว ทั้งการให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ทำไปพร้อมๆกัน เพื่อบารมีของเราจะได้เพิ่มพูนขึ้นทุกวันทุกคืน โภคทรัพย์สมบัติจะได้บังเกิดขึ้น เพื่อไว้ใช้สร้างบารมีให้ยิ่งๆขึ้นไป (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันอาทิตย์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่171😀*มหาเศรษฐีที่ยิ่งใหญ่*ในสมัยพุทธกาล ที่มีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องหลายท่าน ล้วนแต่เคยทำบุญในยามยากทั้งนั้น อุปสรรคความยากลำบากนี่แหละ จะเป็นเครื่องวัดกำลังใจของแต่ละคน วัดกำลังสติปัญญาว่า ใครมีปัญญาที่จะดำเนินชีวิตให้ประสบความสำเร็จไปทุกภพทุกชาติ จนกระทั่งได้บรรลุจุดหมายปลายทางของชีวิต 

😀บางคนมองใกล้ๆ ก็เอาดีเฉพาะในภพชาตินี้ แต่คนมีปัญญาเขามองกันข้ามชาติ และมองข้ามไปอีกหลายๆชาติว่า ถ้าหากมีทรัพย์แค่นี้ ทำอย่างไรถึงจะทำบุญชาติเดียว แล้วใช้ได้หลายภพหลายชาติ ตายแล้วยังใช้ได้อีก เกิดใหม่ยังใช้ได้อีก คนมีปัญญาเขาจะคิดกันอย่างนี้ (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

 ครั้งที่170😀*ชีวิตนี้เราลิขิตเอง*เทวดาหรือพรหมไม่สามารถมาลิขิตแทนได้ เราปรารถนาจะให้ชีวิตดำเนินไปในทางใด ก็อยู่ที่เราจะเลือกเดินเอง วิสัยของนักปราชญ์บัณฑิตนั้น แม้จะพรั่งพร้อมไปด้วยทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ ท่านกลับไม่ประมาทเพลิดเพลินอยู่เพียงแค่นั้น 

😀แต่จะมุ่งหวังเพียร ทำกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป เพื่อให้เข้าถึงความบริสุทธิ์ที่แท้จริง พวกเรานักสร้างบารมี ก็เช่นเดียวกัน ต้องตั้งมั่นในคุณความดี เพื่อสั่งสมบุญบารมีให้ยิ่งๆขึ้นไป อย่าได้ย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ เพราะบุญที่ทำ จะเป็นพลวปัจจัย เกื้อหนุนให้เราสร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบายไปทุกชาติ (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันพุธที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่169😀*คนตระหนี่...ทรัพย์หนีหมด*ปกติของคนตระหนี่ จะไม่ใชอบให้ทาน เพราะเขากลัวความจน กลัวว่าทรัพย์ที่ให้ไปจะสูญเปล่า แต่ผู้รู้กลับบอกว่า ยิ่งให้ จะยิ่งได้ เพราะการทำความดีใดๆ ที่จะไม่ส่งผลนั้น เป็นไม่มี 

😀หากเริ่มดำรงตน อยู่ในสถานะของผู้ให้ ใจของเราจะสูงขึ้น เป็นอิสระจากความตระหนี่ และจะขยายออกไปอย่างไม่มีประมาณ เมื่อถึงขึดถึงคราวที่บุญส่งผล จะได้รับผลเกินควรเกินคาดทีเดียว แม้ตัวเรายังรู้สึกอัศจรรย์ในตัวเอง (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันอังคารที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่168😀*ฆ่ามัน...ความตระหนี่*มนุษย์ทุกคนเกิดมาในโลกนี้ ต่างปรารถนาความสุขและความสำเร็จในชีวิต อยากเป็นผู้พรั่งพร้อมด้วยทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ ซึ่งทั้งหมดจะเกิดขึ้นได้ ต้องอาศัยบุญ อย่างน้อย ผู้นั้นต้องเริ่มต้นด้วยการให คือ ต้องสามารถเอาชนะความตระหนี่ ที่มีอยู่ในใจให้ได้เสียก่อน 

😀เปรียบเสมือน ดวงจันทร์เมื่อพ้นจากเมฆหมอก ย่อมปรากฎความสว่างไสว ใจที่หลุดพ้น จากกระแสแห่งความตระหนี่ก็เช่นเดียวกัน จะใสสว่าง เหมาะสมที่จะเป็นภาชนะรองรับบุญกุศล และสามารถดึงดูดมหาสมบัติ ที่จะบังเกิดขึ้นได้โดยง่าย (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

 ครั้งที่167😀*ตามหาเจ้าของทรัพย์สุดขอบฟ้า*พระพุทธเจ้าตรัสว่า"คนไม่มีบุญ จะมีศิลปะก็ตาม ไม่มีศิลปะก็ตาม แม้มีความขวนขวาย รวบรวมทรัพย์ใดไว้เป็นอันมากก็จริง แต่คนมีบุญเท่านั้น จึงจะได้บริโภคทรัพย์เหล่านั้น โภคะเป็นอันมากล่วงพ้นคนไม่มีบุญ ไปกองอยู่ที่คนมีบุญเท่านั้น 

😀อนึ่ง เมื่อคนมีบุญอยู่ในที่ใด โภคะทั้งหลาย ย่อมเกิดขึ้นในที่แม้มิใช่บ่อเกิด" เพราะฉะนั้น เราควรสั่งสมบุญ โดยเร่งทำความดีตั้งแต่วันนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บุญจากการเจริญสมาธิภาวนา ซึ่งจะส่งผลให้เรามีสติปัญญาดี เฉลียวฉลาด เจริญก้าวหน้าในชีวิต (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันเสาร์ที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่166😀*ใคร?อยู่เบื้องหลัง*ผลไม้ที่พันธุ์ไม่ดี ถึงเราจะใส่ปุ๋ยรดน้ำพรวนดิน บำรุงรักษาดีเพียงใดก็ตาม อย่างมากก็แค่ทำให้มีผลดกขึ้น แต่ที่จะทำให้มีรสโอชาขึ้นกว่าเดิมคงยาก ตรงกันข้ามกับผลไม้พันธุ์ดี แม้รดน้ำพรวนดินแค่พอประมาณ แต่กลับได้ผลมากเกินคาด รสชาติก็โอชา ในทำนองเดียวกัน ผู้ที่ไม่ได้สร้างบุญมาก่อน เมื่อประกอบกิจการงาน  

😀ถึงจะขยันขันแข็งสักปานใด กว่าผลแห่งความสำเร็จจะปรากฏเต็มที่ ต้องใช้ความพยายามอย่างหนัก และมักประสบอุปสรรค กว่างานจะสำเร็จจึงเสียเวลามาก ส่วนผู้ที่เคยสั่งสมบุญมาดีแล้ว เมื่อทำความดี ผลดีจะปรากฏเต็มที่ ทันตาเห็น ส่งผลให้การงานมีความเจริญก้าวหน้า เหนือกว่าบุคคลทั้งหลายอย่างน่าอัศจรรย์ (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

 ครั้งที่165😀*บุญพาวาสนาส่ง*ความดีใดก็ตามที่เราได้ทำไว้ แม้ยังไม่ให้ผลในปัจจุบันทันที แต่จะไม่สูญหายไปไหน ความดีเหล่านั้นจะกลั่นรวมตัวเป็นบุญ ปรุงแต่งจิตใจเราให้ดีขึ้น และเป็นคุณสมบัติเฉพาะตัวของเราต่อไปในอนาคต 

😀ที่เรียกว่า "บุญวาสนา" ผู้ที่มีบุญวาสนาในวันนี้ ล้วนเคยประกอบเหตุ ด้วยการสั่งสมบุญมาแล้วทั้งสิ้น การเป็นผู้มีบุญสั่งสมไว้ดีแล้วในกาลก่อน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า เป็นมงคลอย่างยิ่ง (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันอาทิตย์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่164😀*อมตะไม่มีวันตายจากความดี*ความไม่ประมาท เป็นยอดแห่งธรรมทั้งปวง บุคคลใด สามารถดำรงตนอยู่ด้วยความไม่ประมาท บุคคลนั้น ได้ชื่อว่า เป็นอมตะไม่มีวันตายจากความดี แต่ถ้าใช้ชีวิตอย่างประมาทมัวเมา ชีวิตของผู้นั้น ก็เปรียบเสมือนผู้ที่ตายแล้ว 

😀เกิดมาก็ไม่มีสาระแก่นสาร ความไม่ประมาทนี้ครอบคลุมความดีไว้ทุกประการ เพราะหากเราไม่ประมาท และตระหนักแน่นอยู่ในใจ เราก็จะใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า สมบูรณ์บริบูรณ์อย่างแท้จริง ซึ่งต้นแหล่งแห่งความไม่ประมาท คือ การมีสติในศูนย์กลางกายตลอดเวลา (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

 ครั้งที่163😀*ความทุกข์ของนักบุญ*ปัจจุบันมีนักบุญหลายท่าน มักรำพึงว่า จะทำบุญกุศล ก็ทำได้ไม่เต็มที่ เพราะอยู่ในแวดวงของคนที่ไม่ค่อยเลื่อมใสพระพุทธศาสนา บางท่านมีครอบครัวที่อยู่ห่างจากวัดวาอาราม มาวัดก็ไม่สะดวก จะหาพระสงฆ์เดินบิณฑบาตผ่านหน้าบ้าน ก็ไม่มี บางทีแม้มีทั้งทรัพย์สมบัติ มีเนื้อนาบุญมาโปรด แต่ครอบครัวกลับไม่สนับสนุน ห้ามทำบุญก็มี 

😀บางรายถึงขึ้นครอบครัวไม่ยอมให้มาวัดก็มี ที่เป็นเช่นนี้ เพราะไม่ได้อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม จึงทำให้การสร้างบารมีติดๆขัดๆ แต่สำหรับนักสร้างบารมีเช่นเรา อย่างไรก็ต้องสร้างบารมี เราจะไม่ยอมให้อุปสรรคเหล่านั้นมาเป็นข้อแม้ ข้ออ้าง และเงื่อนไข วิสัยที่แท้จริงของนักสร้างบารมี จะไม่ยอมเสียเวลากับอุปสรรคดังกล่าว (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

วันศุกร์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2565

 ครั้งที่162😀*คุ้มครองโลกให้ปลอดภัย* หากยามใดที่จิตสำนักของมนุษย์ตกต่ำ ผู้นำไม่ประพฤติธรรม ประชาชนไม่ประพฤติธรรม มัวประมาทเลินเล่อ ถูกกระแสบาปเข้าบังคัญบัญชาอยู่ภายใน ให้คิดชั่ว ทำชั่ว เมื่อนั้นเศรษฐกิจก็จะตกต่ำ ดินอากาศฟ้าแปรปรวน โรคภัยไข้เจ็บ ก็เกิดขึ้นมากมาย ดังนั้น ศีลธรรม คือ เครื่องพลิกผันสถานการณ์ที่ย่ำแย่ ให้กลับดีขึ้นมาได้ 

😀การประพฤติธรรมเท่านั้น ที่จะช่วยคุ้มครองโลกให้ปลอดภัยได้ เราจึงควรตั้งใจประพฤติธรรมกันให้เต็มที่ ช่วยกันนำศีลธรรมไปสู่มวลมนุษยชาติด้วย จิตใจชาวโลกจะได้สูงขึ้น สิ่งที่ดี จะได้บังเกิดขึ้น และเมื่อใดทุกคนในโลกคิดกันได้อย่างนี้ รู้จักสั่งสมบุญบารมี เมื่อนั้น โลกก็จะพบกับสันติสุขที่แท้จริงอย่างแน่นอน (จากธรรมะเพื่อประชาชน)

 ครั้งที่161😀*ไม่อดอยากยากจน* หากยุคสมัยใดได้ผู้นำที่ดีมีคุณธรรมมาบริหารประเทศ ยุคสมัยนั้น ประเทศชาติก็เจริญรุ่งเรือง ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข โลกย่อมบังเกิดสันติสุข ไม่มีการรบราฆ่าฟันกัน มีแต่แบ่งปันเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ปรารถนาดีต่อกัน เมื่อกระแสใจของชาวโลก ตั้งมั่นอยู่ในคุณงามความดี 

😀ไม่ประมาทในชีวิต ให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา สั่งสมบุญอยู่เป็นนิตย์ ฝนฟ้าจะตกต้องตามฤดูกาล ข้าวปลาอาหารจะอุดมสมบูรณ์ เศรษฐกิจจะมีสภาพคล่อง ประชาชนไม่อดอยากยากจน โรคภัยไข้เจ็บก็น้อย ผู้คนมีอายุยืนยาว ผิวพรรณวรรณะผ่องใส ทุกสิ่งทุกอย่างจะดีหมด (จากธรรมะเพื่อประชาชน)