ครั้งที่52*ความทุกข์ที่คนอื่นเห็นเท่าภูเขา*ในโลกปัจจุบันนี้ ที่เกิดกระแสแห่งการแก่งแย่งชิงดีกันในหลายๆเรื่อง ทำให้เกิดการแข่งขันและขัดแย้งกันไปในตัว ก่อเกิดความวุ่นวายมากมาย เมื่อมีการแข่งขันกัน ถ้าเกิดความพ่ายแพ้ในการแข่งขัน ผู้พ่ายแพ้ก็ย่อมจะก่อเวร แก้กันไป แก้กันมา 

-ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน ทำให้การอยู่ร่วมกันมีปัญหาขัดแย้งทุกยุคทุกสมัย หากว่าต่างฝ่ายต่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน ความวุ่นวายทั้งหลายในโลกนี้ ก็จะไม่เกิดขึ้น หากรู้จักการให้อภัยกัน มีจิตที่ปรารถนาดีต่อกัน จะมีแต่ความสุข ความสบายใจ ลองสังเกตใจของเราก็ได้ 

-หากเรามีจิตใจที่นุ่มนวล เปี่ยมด้วยอภัยทานแล้ว สภาวะจิตใจของเราจะโปร่งเบาสบาย จะไม่รู้สึกว่ามีทุกข์ใจอะไร ความทุกข์ที่คนอื่นมองเห็นเท่าภูเขา แต่สำหรับเราแล้ว เป็นเหมือนเพียงอากาศธาตุว่างเปล่า ไม่มีอะไร เพราะสุขหรือทุกข์นั้น อยู่ที่ใจของเราเองต่างหาก